11

 Ey îman edenler, Allah'ın, üzerinizdeki nimetini hatırlayın; hani bir topluluk size ellerini uzatmak istemişti de (Allah) onların ellerini sizden çekmişti. Allah'tan korkun. Mü'minler ancak Allah'a tevekkül etsinler.

"Ey îman edenler, Allah'ın, üzerinizdeki nimetini hatırlayın".

Rivâyete göre müşrikler Ufsan bölgesinde Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem ile ashâbının öğle namazına kalktıklarını gördüler. Namazlarını kılınca onlara saldırmadıklarına pişman oldular. İkindiyi kılarkan saldırmayı planladılar. Allah da korku namazını meşhur kılarak onların umduklarını kursaklarında bıraktı. İşte âyet buna işâret etmektedir.

Şöyle de denilmiştir: Aleyhis-salâtü ves-selâm Efendimiz Kurayza oğullarına geldi, yanında da dört hâlife vardı. İki Müslümanın diyeti için onlardan ödünç istemeye gelmişti. O iki Müslüman'ı da Amr bin Ümeyye ed - Damri müşrik sanarak öldürmüştü. Onlar da: Peki, ey Ebulkasım, otur, sana yemek getirelim ve borç para verelim, dediler. Onu oturttular ve onu öldürmek istediler. Amr bin Cahhaş başına damdan büyük bir değirmen taşı atmak istedi. Allah da elini tuttu. Cebrâîl indi, durumu haber verdi, o da oradan çıktı.

Şöyle de denilmiştir: Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem bir yere konakladı, silâhını bir ağaca astı. İnsanlar etrafından dağıldılar. Bir bedevî geldi, kılıcını sıyırdı: Seni benden kim kurtarır, dedi! O da; Allah, dedi! Allah kılıcı elinden düşürttü. Onu Resûlüllah sallallahü aleyhi ve sellem aldı: Seni benden kim kurtarır, dedi? O da: Hiç kimse, dedi, eşhedü enla ilahe illallah ve eşhedü enne muhammeden Resûlullah. dedi. Âyet bunun üzerine indi.

"Hani, bir topluluk size ellerini uzatmak istemişti” öldürmek ve helâk etmekle, beseta ileyhi yedehu denir ki, şiddetle saldırmaktır, besata ileyhi lisanehu denir ki, sövmektir.

"Onların ellerini sizden çekmişti". Ellerini size uzanmaktan men etti ve zararını sizden def etti.

"Allah'tan korkun. Mü'minler ancak Allah'a tevekkül etsinler". Çünkü o, hayrı ulaştırmak ve şerri def etmek için yeter.