47

İncil sahipleri Allah'ın onda indirdiği ile hükmetsin. Kim Allah'ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar fâsıkların ta kendilemahailindedir.

"Mûsaddikan lime beyne yedeyhi minet tevrati” bu da ona ma’tûftur,

"hüden ve mevizetün lilmüttakin” de öyledir. İkisinin de mahzûfa atfen veyahut ona mütaallik olarak nasbi da câizdir.

"Velyahküm ehlül incili bima enzelellah” bu da Hamze kırâatında ona ma’tûftur.

Birinciye göre (liyahküm)deki lâm mahzûfa mütaalliktiryani ve ateynahu liyahkümebima enzeleallahu demektir.

"Ve liyahküme” de okunmuştur, o zaman "en” emre bağlı olur, Meselâ: Emertüke bien kum (kalkman için emrettim) gibi yani hükmetmesi için emretti demektir.

"Kim Allah'ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar fâsıkların ta kendileridir” hükmünden çıkanların yahut îmandan çıkanların demektir, eğer onu horluyorsa. Âyet İncil'in bazı hükümler içerdiğini ve Yahûdîliğin Îsa aleyhisselâm’ın gönderilmesi ile mensûh olduğunu ve onun bağımsız bir şerîata sahip olduğunu göstermektedir. Bunu Allah'ın onda indirdiği şeylerde Tevrat'ın hükümlerine göre amel etsin diye anlamak zahire muhâliftir.