53

De ki: İster isteyerek ister istemeyerek harcayın; sizden asla kabul olunmayacak. Çünkü siz gerçekten bir fâsıklar topluluğu oldunuz.

"De ki: İster isteyerek ister istemeyerek harcayın; sizden asla kabul olunmaz” emirdir, haber manasınadır yani harcamanız kabul olunmayacaktır, ister gönüllü ister gönülsüz olsun, demektir. Bunun faydası iki harcamanın da kabul olunmamada mübalağa edilmesidir, sanki onlar imtihan edilip harcamakla ve kabul olunup olunmadığına bakmakla emrolunmuşlardır. Bu da Cüd bin Kays'in: Sana malımla yardım edeyim, sözünün cevabıdır. Kabul olunmanın iki duruma ihtimali vardır: Onlardan alınmamak ve ona karşı sevap kazanmamak.

"Çünkü siz gerçekten bir fâsıklar topluluğu oldunuz” bu da yeni söz başı olarak gerekçedir, arkasındaki da onun açıklaması ve onayıdır.