114

 İbrâhîm'in, babasına istiğfar etmesi, sadece ona ettiği bir vaattan dolayı idi. Onun, Allah'ın düşmanı olduğu kendine belli olunca, ondan uzaklaştı. Gerçekten İbrâhîm, çok niyaz eden, çok uysaldır.

"İbrâhîm'in, babasına istiğfar etmesi, sadece ona ettiği bir vaatten dolayı idi". İbrâhîm ona:

"Senin için muhakkak istiğfar edeceğim” (Mümtehine: 4) dedi. Yani îmana muvaffak olmanı isteyeceğim; çünkü îman kendinden öncesini kesip atar.

"Ebahu” okunuşu da bunu gösterir.

Ya da babası ona va'detti, o da îman edeceği va'di idi.

"Onun Allah'ın düşmanı olduğu kendine belli olunca” küfr üzere ölmekle yahut îman etmeyeceğine dâir vahiy gelmekle "ondan uzaklaştı” istiğfarını kesti.

"Gerçekten İbrâhîm çok niyaz eden” çok ah edendir, bu da aşırı merhametinden ve kalbinin yufkalığından kinayedir.

"Çok uysaldır” eziyetlere dayanıklıdır. Cümle kendisine sert davranmasına rağmen babasına istiğfara yönelten şeyi açıklamaktadır.