19

 İnsanlar ancak bir tek ümmet idilerdi; fakat ihtilafa düştüler. Eğer Rabbinden bir kelime geçmese idi, mutlaka ihtilâf ettikleri şeylerde aralarında hüküm verilirdi.

"İnsanlar ancak bir tek ümmet idilerdi” fıtrat üzere idiler yahut hak üzerinde müttefik idiler. Bu da Âdem aleyhisselâm zamanından Kabil'in Habil'i öldürmesine kadar devam eder ya da Tufandan sonradır ya da peygamberlerin olmadığı dönemlerde sapıklıkta idiler,

"derken ayrılığa düştüler” nefislerine ve bâtıl şeylere uymakla ya da peygamberlerin gönderilmesi iledir ki, bir kısmı tâbi oldu, ötekisi de inat etti.

"Eğer Rabbinden bir kelime geçmese idi” aralarındaki hükmün veya aralarında karar verilen azabın kıyâmet gününe kadar ertelenmesine dâir, çünkü o ayrım ve ceza günüdür "elbette aralarında hüküm verilirdi” acele ile "ihtilâf ettikleri şeylerde” bâtıl taraftarlarının helâki ve haklıların bırakılması ile.