45

Nûh Rabbine seslendi: Rabbim, şüphesiz oğlum benim ailemdendir. Şüphesiz senin va'din haktır. Sen hakimlerin hakimisin.

"Nûh Rabbine seslendi” ona seslenmek istedi, bunun delili de:

"Rabbim, şüphesiz oğlum benim ailemdendir” kavlinin atfedilmesidir, çünkü nida odur.

"Şüphesiz senin va'din haktır” vadettiğin hiçbir şeyden döndüğün görülmez. Sen ailemi kurtaracağını vadettin; öyleyse ona ne oldu da kurtulamadı. Bunun boğulmadan önce olması da câizdir.

"Sen hakimlerin hakimisin” çünkü sen onların en iyi bileni ve en adilisin.

Ya da çünkü sen hikmet sahiplerinin en çok hikmetlisisin. Bu da hâkim'in hikmetten gelmesi üzerinedir, Meselâ dariin der'den gelmesi gibi.