38

Ancak ben, o Allah benim Rabbimdir. Rabbime hiç kimseyi şirk koşmam.

 (Ancak ben, o Allah benim Rabbimdir. Rabbime hiç kimseyi şirk koşmam). Aslı lakin ene'dir. Hemze hazf edildi, harekesi "lakin"in nûn'una verildi, iki nûn birleşti ve idgam yapıldı. İbn Âmir'in ve Ya'kûb'un da bir rivâyette kırâati vasü hâlinde elif iledir, çünkü o hemzeden bedeldir ya da vasi, vakf yerine konulmuştur. Aslı üzere "lakin ene” de okunmuştur.

"Hüve” de zamir-i şan'dır, o da kendine haber düşen cümle ile birlikte "ene"nin haberidir yahut Allah'a râci zamirdir "Allahü” da bedelidir,

"rabbi” de haberidir; cümle de "ene"nin haberidir. Lakin'in istidraki de ekeferte'dendir, sanki: Ente kafirün billahi lakinni ene mü'minün bihi demiş gibidir.