47

Hatırla o günü ki, biz dağları yürütürüz. Yeryüzünü açık olarak görürsün. Onları toplamış; içlerinden hiçbirini bırakmamışızdır.

"Hatırla o günü ki, biz dağları yürütürüz” onları kökünden söktüğümüz ve havada yürüttüğümüz veyahut onları götürüp de toz duman ettiğimiz günü hatırla. Bunun "inde rabbike"nin üzerine atfı da câizdir yani baki kalacak ameller Allah katında ve kıyâmet gününde daha hayırlıdır demek olur. İbn Kesîr, Ebû Amr ve İbn Âmir te ile meçhul olarak "tüseyyerü” okumuşlardır. Saret'ten "tesiyrü” de okunmuştur.

"Yeryüzünü açık olarak görürsün” dağların altından açığa çıkmış, üzerinde onu örtecek bir şey lmadan. Meçhul kalıbı ile "ve tura” şeklinde de okunmuştur.

"Onları topladık” mahşer yerine biriktirdik,

"nüseyyirü” ve "tera"dan sonra mâzi siygası ile gelmesi haşrin mutlaka gerçekleşeceğindendir ya da toplanmaları yürütmeden önce olacaktır ki, kendilerine va'dedileni görsünler. Buna göre vâv "kad” takdir etmekle hâl için olur.

"İçlerinden hiçbirini bırakmamışızdır". Ğaderehu ve ağderehu denir ki, terk etmektir. Vefayı terk etmeye gadr denilmesi de bundandır. Sel suyunun terk ettiği göle de gadir denilir. Ye ile "felem yüğadir” de okunmuştur.