31

Hani, ona safin (bir ayağını tırnağı üstüne dikip üç ayağının üzerine duran) koşu atları arz edilmişti.

"Dâvûd'a Süleyman'ı bağışladık. (Süleyman) ne güzel kuldu” nimel abdü Süleyman demehtir (mahsus bilmedh Süleyman'dır). Çünkü arkadan gelenler bu methin gerekçesidir ve onun (Süleyman'ın) hâlindendir. (Gerçekten o, çok dönendi) Allah'a tevbe ile çok dönendi yahut teşbihe dönüp onu çok tekrar edendi. (Hani, ona arz edilmişti) bu da evvab yahut nime'nin zarfıdır, zamir de cumhura göre Süleyman'a râcidir (akşam üzeri) öğleden sonra "safîn atlar” safin ön yahut arka ayak tırnağının ucudur. Bu, at için övülen bir niteliktir, neredeyse ancak asil Arap atlarında bulunur (koşu atları) ciyad cevad’ın yahut cevd'in çoğuludur. O da hızlı koşan attır. Mahmuzlandığı zaman hızlı koşan da denilmiştir. Ceyyid'in çoğulu olduğu da söylenmiştir.

Rivâyete göre Süleyman aleyhisselâm Dimaşk'ı (Şâm'ı) ve Nusaybin'i işgal etti, bin at elde etti.

Şöyle de denilmiştir: Babası bunları Amalikalı'lardan ele geçirdi, ona babasından kaldı. Onların kendine sunulmasını istedi. Sunma işi güneşin batmasına kadar sürdü, ikindiyi kaçırdı ya da virdini okuyamadı; kaçırdığı için buna üzüldü, onları getirmelerini istedi, Allah'a kurban olarak kesti: