35

Rabbim, beni bağışla, bana öyle bir mülk lütfet ki, benden sonra kimseye lâyık olmasın. Şüphesiz sen, çok lütufkârsın, dedi,

"Rabbim, beni bağışla. Bana öyle bir mülk lütfet ki, benden sonra kimseye lâyık olmasın". Kolay olmasın, gerçekleşmesin. Bana uygun bir mu'cize olsun ya da bu soyulmadan sonra kimse onu benden çekip almasın ya da büyüklüğünden dolayı benden sonra kimseye nasip olmasın, Meselâ: Filanın öyle malı var ki, kimsede yoktur, denilir. Bu da mülkünün büyük olmasını istemektir yoksa benzeri kimsede olmasın demek değildir, çünkü o zaman rekabet olur. İstiğfarı bağışlamadan önce zikretmesi Dîn işine çok önem vermesinden ve bir de duanın daha çok kabulüne yardım edecek olmasındandır. Nâfi' ile Ebû Amr ye'nin fethi ile (min ba'diye) okumuşlardır.

"Şüphesiz sen, evet sen, çok lütufkârsın” istediğini istediğine verirsin.

35 ﴿