41

Kulumuz Eyyub'u da an. Hani, Rabbine: Şüphesiz bana şeytan bir yorgunluk ve bir azâp dokundurdu, diye seslenmişti.

"Kulumuz Eyyub'u da an” o İshak oğlu İsy’ın oğlu Ebbup'tur, karısı da Ya'kûb'un kızı Leya'dır. (Hani, Rabbine seslenmişti) bu da abdena'dan bedeldir, Eyyube de onun atıf beyanıdır (bana dokundurdu) bienni messeniye demektir. Hamze ye'nin sükûnu ve vasi hâlinde düşürülmesi ile okumuştur,

"şeytan bana bir yorgunluk ve bir azâp dokundurdu” azâp üzüntü demektir. Bu da Allah'a seslendiği lâfzın hikâyesidir. Eğer öyle olmasa idi (ona dokundurdu) derdi. Bunu şeytana isnat etmesi ya Allah'ın ona şeytanın vesvesesi ile dokundurmasındandır, çünkü bunu onun vesvesesi ile yapmıştı. Nitekim şöyle denilmiştir: O malının çokluğu ile böbürlenmiş yahut bir mazlumun ilencine kulak asmamıştı.

Ya da davarları kâfir bir kralın mülküne yakın yerde idi, ona yağcılık etmiş ve onunla savaşmamıştı.

Ya da sabrını denemek için bunu kendisi istemişti, bu da günahı itiraf etme olur ya da edebinden dolayı böyle demişti ya da şeytan onun adamlarına vesvese etmiş; onu reddedip yurtlarından çıkarmışlardı ya da yorgunluk ve azaptan şeytanın, hastalığında Allah'ın rahmetinden ümit kestirici ve sabırsızlığa teşvik edici vesvesesi murat edilmiştir. Ya'kûb mastar olarak nûn'un fethi ile binasbin okumuştur. İki fetha ile (binasabin) de okunmuştur ki, bu da lügattir, Meselâ reşd ve reşed gibi. Durumun vehametini ifade için iki zamme ile (binusubin) de okunmuştur.