34

İyilikle kötülük bir olmaz. Sen kötülüğü en güzeli ile sav; o zaman seninle kendisi arasında düşmanlık olan, sanki sıcak bir dost olur.

"İyilikle kötülük bir olmaz” ceza ve güzel sonuç bakımından, ikinci lâ nefyi te'kit etmek için ziyade kılınmıştır.

"Sen kötülüğü en güzeli ile sav” karşına çıkan kötülüğü, en güzel şeyle def et ki, o da iyiliktir, en güzelinden maksat da mutlak fazla olandır ya da iyiliklerden kötülüğü def etmesi mümkün olan şeyler demektir. Burada fe terk edilerek (idfa') yeni söz başı yapılması:

"Nasıl yapayım?” sorusuna cevap olarak mübalağa içindir. Bunun (mübalağa) içindir ki, ahsen hasenet yerine konulmuştur.

"O zaman seninle kendisi arasında düşmanlık olan, sanki sıcak bir dost olur” yani bunu yaptığın zaman sana muhalefet eden düşmanın müşfik bir yakının gibi olur.