28

O ki, yağmuru (kullar) ümit kestikten sonra indirir ve rahmetini yayar. O, gerçek dost, övgüye layıktır.

"O ki, yağmuru indirir” burada geçen ğays kıtlıktan kurtaran yağmurdur, onun içindir ki, ancak yararlı yağmura denir. Nâfi', İbn Âmir ve Âsım şedde ile yünezzilü okumuşlardır.

"Kullar ümitlerini kestikten sonra” nûn'un kesri ile kanitu da okunmuştur.

"Ve rahmetini yayar” her tarafa; ovalara, dağlara, bitkilere ve hayvanlara.

"O gerçek dosttur” kullarına ihsan etmek ve rahmetini yaymakla "övgüye layıktır” bunun için övgüyü hak etmiştir.