10

 Kuluna vahyettiğini vahyetti.

"Vahyetti” Cebrâîl aleyhisselâm, (kuluna) Allah'ın kuluna demektir. Zikri geçmediği hâlde zamirin ona gitmesi, bilindiği içindir, bu da (üzerinde / yerin üzerinde bir canlı bırakmazdı) (Fatır: 45) kavli gibidir.

"Vahyettiğini” Cebrâîl aleyhisselâm'ın vahyettiğini demektir. Bu tabir vahyedilen şeye saygı göstermeyi ifade eder ya da Allah vahyetti demektir. (Allemehu şedidül kuva)dan itibaren bütün zamirlerin Allahü teâlâ'ya râci olduğu da söylenmiştir ki, şedidül kuva'dakinden de o kast edilmiş olur, bu da "şüphesiz Allah sağlam kuvvet sâhibidir” (Zariyat: 58) kavli gibidir. Ona yaklaşması derecesini yükseltme iledir, sarkması da onu her şeyi ile beraber Allah'ın kutsal huzuruna çekmesidir.