19

 Kitabı sağından verilenlere gelince:

"Alın kitabımı okuyun!” der.

"Kitabı sağından verilene gelince” bu da sunumu açıklamaktır "der” sevincinden (alın kitabımı okuyun!) ha huz emrinin ism-i fiilidir. Onda çeşitli lügatler vardır, en kalitelisi şöyledir (çekimi şöyle yapılır): Ha ya racülü ha ya imreetü, hauma ya recülani yahut imreetani ve haum ya ricalü ve haun ya nisvetü. Mef'ûlu da mahzûftur (huz tikabiy). Kitabiyeh de ikrau'nûn mef'ûlüdür, çünkü iki âmilden en yakını odur. Bir de eğer haum'un mefülu olsa idi ıkrauhu denirdi. Çünkü en iyisi nerede ızmarı mümkünse orada yapmaktır. Kitabiyeh, hisabiyeh, maliyeti ve sultaniyeh lâfızlarındaki he sekte içindir; vakfen sâbit, vaslen sakıt olur. Burada vakfetmek müstehaptır, çünkü İmâm (baş) Mushaf'ta öyle yazılmıştır. Bundan dolayıdır ki, vaslen de he ile okunmuştur.