42

Bu âyet - i kerîme Tebuk gazvesinden geri kalan münafıklar hakkında nâzil olmuştur. Eğer onları davet ettiğin şey elde edilmesi kolay, yakın bir dünya menfaati ve orta bir sefer olsaydı, ganimet arzusuyla mutlaka senin arkana düşerlerdi. Lâkin o meşakkat yani yolculuk mesafesi onlara uzak geldi de gazveden geri kaldılar. Bununla beraber kendilerine döndüğünüz de ” eğer sefere çıkmaya gücümüz yetseydi sizinle beraber sefere çıkardık“ diye Allah'a yemin edecekler. Böylece yalan yere yemin etmekle kendilerini helake sürükleyeceklerdir. Ama Allah biliyor ki, onlar bu sözlerinde muhakkak yalancıdırlar. Hazret-i Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) kendi içtihadına dayanarak Tebuk gazvesinden geri kalmak isteyen bir topluluğa izin vermişti. Bunun üzerine ona azarlama olsun diye.