Halkına yani kavmine namaz kılmayı, zekât vermeyi emrediyordu ve Rabbi katında rızaya nailolmuştu.
Âyet-i kerîme’de geçen “ mardıyyen”lafz-ı celilesi aslında “ marduv'vun“ idi. İki vav iki ya ya zamme de kesreye kalbedilmîştir.
﴾ 55 ﴿