22

Derken çok geçmeden az bir zaman sonra kafasını kaldırıp, kuyruğunu ve kanatlarını yere doğru sarkıtarak kemali tazim üzere Süleyman (aleyhisselâm)'ın huzuruna varıp geldi, onu bağışladı. Ve kendisine görünürde yokken karşılaştığı şeyleri sordu. “ Ben senin bilmediğin bir şeyi öğrendim ben, senin muttali olamadığın (göremediğin) şeye vakıf oldum. Sana Sebe'den sağlam ve kesin bir haber getirdim.

Âyet-i kerîme’de geçen “ meküse “ fiili kefin fethası ile de okunmuştur. Âyet-i kerîme’de geçen “sebe ” kelimesi munsarif ve Yemen'de bir kabilenin ismi olmakla gayrı munsarif olarak da okunmuştur. Atalarının ismi olarak da kullanılıp, bu itibarla munsarif olmuştur.

22 ﴿