18

Hem insanlardan yanağını çevirme, kibirlenip onlardan yüzünü dönme. Ve yeryüzünde böbürlenerek, çalımlanarak yürüme. Çünkü yüce Allah her kendini beğenmiş, yürüyüşünde gururlui bir edaya bürünmüş ve insanlara karşı övüneni sevmez.

Âyet-i kerîme’de geçen “ Tusa'iir” lâfzı, bir kırâatda” Tusâir“ şeklinde okunmuştur.