127

"(Allah bunu), o kâfirlerden bir kısmını kessin veya perişan etsin de onlar hâib (kaybetmiş, başarısızhğa uğramış, umutları boşa çıkmış) olarak dönüp gitsinler diye yaptı."

Bu âyet daha önce geçen " Andolsun ki Allah, Bedir'de siz boynu bükük iken size yardım etti." (Âl-i İmrân 3/123) âyeti ile bağlantılı olup onun devamı mahiyetindedir. Bu iki âyet arasındaki âyetler ise, o yardım gerçeğinin tesbiti ve gerçekleşme keyfiyetinin beyânıdır. Bundan önceki âyette yegâne sebep ve illet olarak zikredilen müjde ve kalplerin yatışması ise, zikredildiği gibi meleklerle yapılan yardımın sebep ve illetidir. Binâenaleyh bu, asıl yardımın, kâfirlerden bir güruhun kökünü kesmek için olduğu mânâsına engel değildir.

Daha açık bir deyişle,

- Allahü teâlâ'nın Bedir günü size yardım etmesi;

- katından melekler indirmesi.

kâfirlerden bir taifeyi öldürmek ve esir almak suretiyle onları helâk etmek, eksiltmek içindi. Nitekim Kureyş'in reislerinden ve yiğitlerinden yetmiş kişi kati ve yetmiş kişi de esir edilmek suretiyle mev'ûd zafer gerçekleşti.