42

"Andolsun ki senden önce de ümmetlere Peygamberler gönderdik. Yakarsınlar (tazarru etsinler) diye onları darlık ve sıkıntılara uğrattık."

Bu istinafî kelâmdan açıkça anlaşıldığı gibi o kâfirlerden bazıları, azab gelmesine rağmen Allah'a (celle celâlühü) yalvarmiyorlar, azgınlık ve sapıklıkta ısrarlı davranıyorlardı.

Âyetin başında "Velekad / Andolsun ki.." yemin ifadesinin yer alması, anlamına ziyadesiyle ehemmiyet verildiğini ortaya koymak içindir. Şöyle kı:

"Andolsun ki, (Resûlüm), senden önceki zamanlarda da birçok ümmetlere peygamberler gönderdik. Onlar da o Peygamberleri yalanladılar. Biz de onları sıkıntı, yoksulluk, zarar ve afetlere uğrattık ki, bu musibetlerin kaldırılması için yalvarıp yakarsınlar ve küfürlerinden ve günahlarından tevbe etsinler."