6

"Ey Resûlüm! Onlar bu Kur’ân'a inanmazlarsa, arkalarından üzülüp neredeyse kendini perişan edeceksin."

O kâfir kavmin, Kur’ân'a îman etmekten yüz çevirmesinden dolayı, Peygamberimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) duyduğu şiddetli üzüntü ve hayıflanma, çok sevdiği bir şeyi kaybettikten sonra kendini helâk etmesi beklenen bir kimsenin haline benzetilerek, Peygamberin onlardan ayrı düşmesine ve kendisini terk etmelerine olan teessüfü, bu şekilde temsilî olarak anlatılmaktadır. Âyetin amacı, Peygamberimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) bu üzüntüden sakınmasını sağlamaya yöneliktir.