26

"Yine yemin olsun ki, biz, Nuh'u ve İbrâhîm'i göndermişizdir; peygamberliği de, kitabı da onların nesillerine vermişizdir. Fakat onlardan bir kısmı doğru yoldadır; onlardan birçoğu da yoldan çıkmışlardır."

Bu kelâm, bundan önceki "Yemin olsun ki, biz, peygamberlerimizi o açık delillerle gönderdik..." âyetinde mücmel kalan hususları açıklamaktadır. Burada da, yeminin tekrar edilmesi, konuya ziyadesiyle önem verildiğini göstermek içindir.

Yani biz, Hazret-i Nûh ve Hazret-i İbrâhîm'in nesillerinden gelen bazı kimselere peygamberlik verdik ve onlara ilâhî külahları vahiy ettik.

Diğer bir görüşe göre ise, burada kitabtan murat, kalemle yazmaktır.