22

"De ki: kadar, bana bîr kötülük dilerse, Allah'a karşı beni hiç kimse asla himaye edemez; O'ndan başka sığınacak kimse de bulamam."

Bundan önceki kelâmda Peygamberimiz, kendi başına başkasının işini görmekten âciz olduğunu beyân, ettikten sonra burada da kendi başına kendi nefsi için de bir şey yapmaya muktedir olmadığını beyân etmektedir.