10

"Namaz kılarken bir kulu men' edeni gördün mü?"

Bu kelâm Ebû cehil'in halini takbih, tahkir etmekte, taaccübe şayan bir hal olduğunu belirtmekte ve bu şenaat ve garabetin, herkesin görüp hayret etmesi gereken bir derecede olduğunu bildirmektedir.

Rivâyet olunuyor ki, Ebû Cehil, Kureyş'in azgın kâfirlerinden bir cemaat içinde dedi ki: "Yemin ederim ki, Muhammed'i görürsem, mutlak ve muhakkak ayaklarımla onun boynuna basacağım!" sonra Peygamberimizi namaz kılarken gördü ve derhal ona yöneldi; sonra aniden geri döndü. Görenler ona: "Ne oluyor sana?" dediler. Ebû Cehil de: "Benimle onun arasında ateş dolu bir hendek var; korkunç, kanatlı yaratıklar var." İşte o zaman, bu âyetler nazil oldu.

Burada Peygamberimizin bir kul olarak ifâde edilmesi, kendisini tazım için, bu yasağı da ağırlaştırmak için ve bundan taaccübü tekîd etmek içindir.

Burada görmekten murat, göz görmesidir.