43

Allah seni affetsin, doğru söyleyenler sana belli oluncaya ve yalancıları da sen bilinceye kadar onlara niçin izin verdin?

"Allah seni affetsin, onlara niçin izin verdin?": Resûlüllah sallallahu aleyhi ve sellem Tebuk seferine çıktığı zaman geride kalan münafıklara sefere katılmamaları için izin vermişti.

İbn Abbâs şöyle demiştir: O gün için münafıklar bilinmiyordu. Amr b. Meymun da şöyle demiştir: iki hareket vardır ki, Resûlüllah sallallahu aleyhi ve sellem onları yaptı: Münafıklara izin vermesi ve esirlerden fidye alması. Allahü teâlâ sizin de dinlediğiniz gibi ona itap (paylama) etti. Müverrik: Rabbi bu nedenle ona itap etmiştir, demiştir. Süfyan da şöyle demiştir: Şu letafete bak, onu günahla paylamadan önce onu affetmekten bahsetti.

İbn Enbari de şöyle demiştir: Ona yaptığı bir suçtan dolayı böyle hitap etmedi, ancak:

"Allah seni affetsin” demekle ona önem verdi. Tıpkı bu, senin için kıymetli olan birine:

"Allah seni affetsin, benim işimi ne yaptın? Allah senden razı olsun, ziyaretime gelseydin” sözü gibidir.

"Doğru söyleyenler sana belli oluncaya kadar":

Bunda da iki görüş vardır:

Birincisi: Bunun manası şudur: Savaşa katılmamada özrü olanlarla olmayanları bilinceye kadar.

İkincisi: Eğer onlara izin vermese idin savaşa katılmazlardı, özürlerindeki yalancılıkları da ortaya çıkardı.

Katâde şöyle demiştir: Sonra Allahü teâlâ bu âyeti:

"Onlardan istediğine izin ver” (Nûr: 62) kavli ile neshetti.