119

Ey o iman edenler, Allah’tan korkun ve doğrularla beraber olun.

"Ey o iman edenler, Allah’tan korkun ve doğrularla beraber olun":

İniş sebebi hakkında iki görüş vardır:

Birincisi: O, savaştan geri kalan üç kişi hakkında inmiştir.

İkincisi: O, ehl-i kitap hakkında inmiştir.

Mana da şöyledir: Ey Mûsa’ya ve İsa’ya iman edenler, Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem’e iman etmenizde Allah’tan korkun ve doğrularla beraber olun.

Doğrulardan kimlerin murat edildiği hususunda da beş görüş vardır:

Birincisi: O, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile ashabıdır, bunu da İbn Ömer, demiştir.

İkincisi: Ebû Bekir ile Ömer’dir, bunu da Said b. Cübeyr ile Dahhâk, demişlerdir. İbn Semeyfa, Ebû’l - Mütevekkil ve Muaz el - Kari, kafin fethası ve nunun kesresi ile tesniye olarak

"maassadikayni” okumuşlardır.

Üçüncüsü: Onlar savaştan geri bırakılan üç kişidir ki, geri kalmalarında gerçekten mazur idiler. Bunu da Süddi, demiştir.

Dördüncüsü: Onlar muhacirlerdir, çünkü onlar cihatta Resûlüllah sallallahu aleyhi ve sellem’den geri kalmadılar. Ebû Süleyman Dımeşki şöyle demiştir: Ebû Bekir, bu âyeti Sakife olayında (Halife seçiminde) delil olarak kullanmış ve şöyle demiştir: El ensar, şüphesiz ki, Allah kitabında:

"Yurtlarından çıkarılan muhacirler için... İşte gerçek doğrular da onlardır” (Haşr: 8) dedi. Onlar kimlerdir? Ensar da: Onlar sizlersiniz, dediler. O: Şüphesiz Allahü teâlâ: Allah tan korkun ve doğrularla beraber olun” diyor, size bizimle beraber olmanızı buyurdu, bize sizinle beraber olmamızı buyurmadı. Binaenaleyh bizler Emiriz, sizler de vezirsiniz, dedi.

Beşincisi: O, geneldir, bunu da Katâde, demiştir.

"Maa", "min” manasınadır. İbn Mes’ûd kıraatinde de: "Vekunu minessadikin” şeklindedir.