10

Yemin olsun ki, eğer ona kendisine dokunan sıkıntıdan sonra nimet tattırsak, mutlaka: "Kötülükler benden gitti” der. Şüphesiz o, şımarıktır, böbürlenendir.

"Yemin olsun ki, ona nimet tattırsak":

İbn Abbâs: Sağlık ve bol rızık demiştir.

"Kendisine dokunan sıkıntıdan sonra": Hastalık ve fakirlikten sonra.

"Mutlaka kötülük benden gitti, der": Kötülük demekle sıkıntı ve hastalığı kastetmiştir. "Şüphesiz o şımarıktır": Kibirli ve mağrurdur.

"Böbürlenendir":

İbn Abbâs: Ona verdiğim bol rızıkla evliyalarıma karşı övünür, demiştir.

Eğer:

"İnsanın

"kötülük benden gitti” demekle suçlanmasının ve sevinmekle de kınanmasının mantığı nedir? Hâlbuki Allahü teâlâ şehitler için:

"Sevinirler?” demiştir, denilirse.

Buna İbn Enbari cevap vermiş ve şöyle demiştir.

"Benden kötülük gitti” demesi, Allah’ın nimetini itiraf etmeyip, savulan beladan dolayı O’na şükretmemesinden dolayıdır. Onu sevinmekle kınaması da, sevinmenin şımarıklığa ve Allah'ın ibadetinden büyüksünmeye götürmesindendir. Şair şöyle demiştir:

Terslikler bana namusumu unutturmaz,

Neşe anında da üstümü başımı çıkarmam.

Yani şımarıklıktan böyle yapmam, demektir. Şehitlerin sevinmesinde ise ne kibir ne de kendini beğenme yoktur. Bilakis o, şükürle birleştiği için güzel görülmüştür.