62

(Yûsuf) uşaklarına: "Sermayelerini yüklerinin içine koyun. Olur ki, ailelerine döndükleri zaman onları tanırlar da belki onlar geri dönerler” dedi.

"Vekale lifityanihi": İbn Kesir, Nâfi', Ebû Amr, Ebû Bekir de Âsım'dan rivayetle: "Lifityetihi” okumuşlardır. Hamze, Kisâi, Hafs da Âsım’dan rivayet ederek: "Lifityanihi” okumuşlardır.

Ebû Ali şöyle demiştir: Fitye, feta’nın çoğuludur, az sayı ifade eder. Fityan da çok sayı içindir.

Mana da şöyledir: Uşaklarına:

"Sermayelerini yüklerinin içine koyun” dedi: O da buğday almak için getirdikleri paradır. "Fi rihalihim": Rahl: Yolcu için hazırlanan her şeye rahl, derler.

"Belki onu tanırlar": Onu tanırlar da geri dönerler, demektir.

Bundan ne kasdettiği hususunda da beş görüş vardır:

Birincisi: Babalarının yanında tekrar dönmeleri için gümüş olmadığından korkmuş; o nedenle dirhemlerini yüklerinin içine koymuştur. Bunu da Ebû Salih, İbn Abbâs’tan rivayet etmiştir.

İkincisi: Onlar paralarını tanıdıkları zaman onu almayı helâl saymayacakları için iade etmek üzere gelirler umut etmiştir. Bunu da Dahhâk, demiştir.

Üçüncüsü: O, muhtaç olan babasından ve kardeşlerinden para almayı çirkin görmüş, niçin almadığını bilmedikleri bir cihetten ikram ve ihsan olarak onu iade etmiştir. Bunu da İbn Cerir Taberî ile Ebû Süleyman Dımeşki, zikretmişlerdir.

Dördüncüsü: Bilsinler ki, geri gelmelerini istemesi, mallarına tamah ettiği için değildi. Bunu da Maverdi, demiştir.

Beşincisi: Onları geri getirmek için onlara ikram etmek ve iyiliğini göstermek istemiştir.