7

"Ey Zekeriyya, şüphesiz biz, seni Yahya adında bir oğlan çocuğu ile müjdeliyoruz ki, daha önceden ona adaş kılmadık".

"Ya Zekeriyya inna nübeşşirüke": Kelâmda söylenmeyen sözler vardır, takdiri şöyledir: Allah duasını kabul edip

"ya zekeriyya inna nübeşşirüke (ey Zekeriyya, seni müjdeliyoruz)” dedi. Hamze şeddesiz olarak "nebşiirüke” okumuştur. Biz de bunu Al-i İmran: 39’da şerh etmiş bulunuyoruz.

"Daha önceden ona adaş kılmadık":

Bunda da üç görüş vardır:

Birincisi: Daha önce kimseye Yahya ismi verilmemiştir. Bunu da Ebû Salih, İbn Abbâs’tan rivayet etmiş; İkrime, Katâde, İbn Zeyd ve çoğunluk da böyle demişlerdir.

Eğer biri itiraz eder de:

"Daha önce verilmeyen bir isimle methetmenin mantığı nedir, birçok peygamber isimlerinin de daha önce kimseye verilmediğini biliyoruz?” derse, cevap şöyledir: Burada bunun fazilet olması, isim verme işini Allahü teâlâ’nın yapmasıdır; onu ebeveynine bırakmamış; ona daha önce verilmeyen bir ad koymuştur.

İkincisi: Kısır kadınlar onun gibi bir oğlan çocuğu doğurmamışlardır, bunu da İbn Ebi Talha, İbn Abbâs’tan rivayet etmiştir. Buna göre mana: Ona benzer kılmadık, demek olur.

Üçüncüsü: Ona eş ve benzer kılmadık, bunu da Mücâhid, demiştir. Buna göre de benzerinin olmaması, isyan etmeyip isyanı aklından geçirmemiş olmasıdır: Bundan sonrası da

"vekanetimraeti akıran"a kadar Al-i İmran: 39’da tefsir edilmiştir.