5

Ancak bunun ardından Tevbe edip (hallerini) ıslah edenler müstesna. Şüphesiz Allah çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir.

"Ancak Tevbe edenler müstesnadır": Yani iftiradan Tevbe edenler, demektir. "Islah olanlar":

İbn Abbâs: Açıktan Tevbe edenler, demiştir. Başkası da tekrar namuslu kadınlara iftira etmeyenler, demiştir.

Bu istisnada iki görüş vardır:

Birincisi: O, iftira haddinin ve şahitliği düşürmenin birlikte neshedilmesidir. Bu da İkrime, Şa’bî, Tâvûs, Mücâhid, Kasım b. Muhammed, Zührî, Şâfiî ve Ahmed’in görüşleridir.

İkincisi: O, sadece fasıklık ile ilgilidir, şahitlik ise ebediyen kabul olunmaz. Bunu da Hasen, Şureyh, İbrahim ve Katâde, demişlerdir. Buna göre söz,

"ebeden"de bitmiştir. İkinci görüşe göre istisna bütün kelâmdandır. Bu daha doğrudur, çünkü çirkin kelimeyi konuşanın günahı, onu irtikâp edenden daha büyük değildir. İftiraya uğrayanın cürmü, sabit olduktan sonra şahitliği kabul edilirse, iftira atanınki haydi haydi kabul edilir. İftira atanın günahı kafirinkinden daha ağır değildir; o, Müslüman olduğu takdirde şahitliği kabul olunur.