22

İçinizden fazilet ve bolluk sahibi olanlar; akrabalara, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere vermemelerine yemin etmesinler. Affetsinler, vazgeçsinler. Allah’ın, sizi bağışlamasını istemez misiniz? Allah çok bağışlayıcı, çok merhamet edicidir.

"Vela ye’teli": Hasen, Ebû’l - Âliyye, Ebû Cafer ve İbn Ebi Able, te ile lâm arasında meftuh hemze, şeddeli lâm ile yetealle vezninde "vela yeteelle” okumuşlardır.

Müfessirler

iniş sebebi şöyledir, demişlerdir: Ebû Bekir es - Sıddik, akrabalığı ve fakirliğinden dolayı Mistah’a nafaka verirdi. O, Âişe olayına dalınca, Ebû Bekir: Allah’a yemin ederim ki, ona bir daha yardım etmeyeceğim, dedi. Bu âyet de bunun üzerine indi.

"Fadl":

Ebû Ubeyde: O, ihsan demiştir. Saat de: Bolluktur.

Müfessirler: Ondan murat edilen de Ebû Bekir'dir, demişlerdir.

"Enyu’tu": İbn Kuteybe, manası: Enlayu’tu (vermemeye) demiştir, "lâ” da hazfedilmiştir.

"Akrabalardan” maksat da Mistah'tır, o, Ebû Bekir’in teyzesinin oğlu idi, yoksul ve muhacir idi.

Müfessirler şöyle demişlerdir: Ebû Bekir:

"Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” sözünü duyunca: Evet, ya Rabbi, dedi ve Mistah’a tekrar yardım etmeye başladı.