37

Görmediler mi ki, şüphesiz Allah dilediği kimse için rızkı genişletir ve daraltır. Şüphesiz bunda iman eden bir kavim için elbette ibretler vardır.

"İnsanlara tattırdığımız zaman":

Mukâtil: Yani Mekke kâfirlerine, demiştir.

"Bir rahmet": O da yağmurdur, kötülük de: Açlık ve kıtlıktır,

İbn Kuteybe şöyle demiştir: Rahmet: Nimettir, kötülük de: Musibettir.

Müfessirler şöyle demişlerdir: Burada zikredilen sevinç, içinde şükür olmayan şımarma sevincidir. Kunut (yaknetun) ise: Allah’ın lütfundan ümit kesmedir. O ise mü’minin sıfatının tam tersidir; çünkü o; nimet anında şükreder, belâ anında da ümit eder. Biz de bunu İsra: 26'da