5

İşi gökten yere (O) idare eder. Sonra (o iş), süresi sizin saydıklarınızdan bin sene olan bir günde O’na yükselir.

"İşi gökten yere O idare eder":

Âyetin manasında iki görüş vardır:

Birincisi: Gökten yere hükmeder, onu da meleklerle yere indirir.

"sonra çıkar” melek

"O’na bir günde” dünya günlerinden bir günde. Böylece melek dünya günlerinden bir günde iniş ve çıkışında insanoğlunun yürüyüşünden bin senelik bir mesafe kal etmiş olur.

İkincisi: Dünya işini dünya günlerinin süresinde idare eder; kaza ve kaderi gökten yere indirir.

"Sonra çıkar O’na": Yani amirlerin emri ve hakimlerin hükmü kesildiği zaman iş ve idare O’na döner, emir bir tek Allah’ın elinde kalır.

"Süresi bin sene olan bir günde": Bu da kıyamet günüdür; çünkü ahiret günlerinden her gün bin sene gibidir.

Mücâhid de şöyle demiştir: Bir günde bin senelik iş bitirir, sonra onu meleklere verir. Bin sene geçince, başka bin sene için hükmeder, böylece ebediyete kadar devam eder.

Müfessirlerin emir hususunda da üç görüşleri vardır:

Birincisi: O vahiydir, bunu da Süddi, demiştir.

İkincisi: Kaza (hüküm) dür, bunu da Mukâtil, demiştir.

Üçüncüsü: Dünya işidir.

"Ya’rucu” yükselir manasınadır,

Zeccâc şöyle demiştir: Arectü fissüllemi a’rucu (merdivene çıktım) ve aricer recülü ya’recu: Topal olmak demektir.

Muaz el - Kari, İbn Semeyfa ve İbn Ebi Able, merfu ye, meftuh ra ile "sümme yu’racu ileyhi” okumuşlardır. Ebû’l- Cevza da meftuh ye ve meksur ra ile

"ya’ricü” okumuşlardır. Âsım el - Cahderi de meftuh te ve merfu ra ile "sümme ta'rucu” okumuştur.