19

Allah'a ve peygamberine iman edenler (yok mu), işte onlar Rablerinin katında sıddikler ve şehitlerdir. Onlar için mükafatları ve nurları vardır. İnkar edip âyetlerimizi yalanlayanlar (var ya), işte onlar cehennemin yaranıdırlar.

"Ülâike humussıddikune inde rabbihim": Âyetin nazmında (vakf mahallinde) iki görüş beyan ederek ihtilaf etmişlerdir:

Birincisi: Kelâm:

"Ülâike humussıddikune"de tamam olmuş, sonra da

"veş-şühedau inde rabbihim” diyerek söz başı yapmıştır. Bu İbn Abbâs, Mesruk, Ferrâ’ ve diğerlerinin görüşleridir.

İkincisi: Görüldüğü gibidir,

"veşşühedaü"deki vav atıf vavıdır.

Sonra manasında da iki görüş vardır:

Birincisi: Her mü'min sıddık ve şehittir, bunu da İbn Mes’ûd ile Mücâhid, demişlerdir.

İkincisi: O özel bir topluluk hakkında inmiştir; onlar İslâm’a ilk giren şu sekiz kimsedir: Ebû Bekir, Ömer, Osman, Ali, Hamza b. Abdülmuttalib, Talha, Zübeyr, Sa’d ve Zeyd. Bunu da Dahhâk, demiştir.

Şüheda lâfzında da iki görüş vardır:

Birincisi: O şahidin çoğuludur,

sonra onlar hakkında da iki görüş vardır:

Birincisi: Onlar hususiyle peygamberlerdir, bunu da İbn Abbâs, demiştir.

İkincisi: Onlar Rableri katında mü’min olduklarına şahitlik edenlerdir. Bunu da Mücâhid, demiştir.

İkincisi: O şehidin çoğuludur, bunu da Dahhâk ile Mukâtil, demişlerdir.