23

(Allah bunu haber verdi) ki, kaçırdığınıza üzülmeyesiniz ve size verdiğine de sevinmeyesiniz. Allah her kendini beğeneni, çok övüneni sevmez.

"Üzülmemeniz için kaçırdığınız” dünyalığa

"ve size verdiğine sevinmemeniz için”

Ebû Amr, Yezidi rivâyeti hariç, kısa hemze ile, size gelen dünyalık manasında (etaküm) okumuştur. Diğerleri ise medli hemze ile, size verdiği manasında "âtaküm” okumuşlardır. Burada Allahü teâlâ şunu bildirmiştir ki, kim takdirinde olanın başına geleceğini bilirse, üzüntüsü ve sevinmesi az olur. Kuteybe b. Sin Said şöyle rivayet etmiştir: Bir Arap kabilesine gittim, geniş bir meydanlıkta sayısız ölü develer gördüm, bir ihtiyar kadına,

"bu develer kimindi?” dedim; bir tepenin başında yün eğiren bir ihtiyarı gösterdi; ben de ona:

"Ey ihtiyar, bu develer senin miydi?” dedim. O da: Benim adıma idi, dedi. Ben de:

"Onlara ne oldu?” dedim, o da: Sahibi geri aldı, dedi. Bu hususta bir şey (şiir) söyledin mi, dedim. O da: Evet şöyle bir şiir söyledim, dedi:

Hayır, kendisine taptığım Allah’a yemin ederim ki,

Kişi ağır kayıplarla keder arasındadır.

Develerimin canlı olması beni sevindirmedi,

Rabbimin takdir ettiği şey mutlaka olacaktır.