15

Amma insan, Rabbi onu imtihan edip de ona ikram edip nimet verdiği zaman: "Rabbim bana ikram etti” der.

"Amma insan":

Bundan kimin kastedildiğine dair dört görüş vardır:

Birincisi: Utbe b. Rebia ile Ebû Huzeyfe b. el - Muğire’dir. Bunu da Atâ’, İbn Abbâs’tan rivayet etmiştir.

İkincisi: Öbey b. Haleftir, bunu da İbn Saib, demiştir.

Üçüncüsü: Ümeyye b. Haleftir, bunu da Mukâtil, demiştir.

Dördüncüsü: Öldükten sonra dirilmeye inanmayan kâfirdir.

Zeccâc şöyle demiştir: îbtelahu, onu zenginlik ve bollukla denedi manasınadır.

"Ona ikram etti": Mal ile

"nimet verdi” ona geniş lütuf etmekle.

"Feyekulu rabbi ekremen": Hicaz halkı ile Ebû Amr, ye ile "rabbiye",

"ekremeniye", "ehaneniye” okumuşlar; Rabbim bana verdiği ile beni üstün kıldı manasına almışlardır. Ona verdiği dünyalığı O'nun yanında kıymetli olmasına bağlamıştır.