20

"De ki: Ben ancak Rabbime dua ediyorum. Ona hiçbirini ortak koşmam".

Kurânın ekseriyeti ifadeyi, gaib sigasıyla (......) şeklinde okumuştur. Asım ve Hamza ise, kendisinden sonra gelen, (Cin, 21-22) ifadelerine benzer olmak üzere, "De ki..." şeklinde okumuşlardır. Mukattl şöyle demiştir: "Mekke kâfirleri Hazret-i Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)'e şunu demişlerdi: "Muhakkak ki, çok cüretkar bir iş yaptın. Böylece de, bütün insanların düşmanlığını üstüne çektin; bu sebeple, bundan vazgeç..." Bunun üzerine de, "De ki: Ben ancak Rabbime dua ediyorum..." ayeti inzal buyuruldu." Asım ve Hamza kıraatinin hücceti de, işte budur. Kelimeyi "De ki..." şeklinde okuyan kıraat ise, bunu "Müşrik topluluğu bunu söylediklerinde, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) onlara, "Ben ancak Rabbime dua ediyorum..." diyerek icabet etti."; Allah da onun bu sözünü "Dedi ki..." ifadesiyle nakletti..." manasına hamletmişlerdir. Yahut da bu ifade, cinlerin, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)'in kavmiyle olan ilişkileri hususunda naklettikleri şeyler cümlesinden olabilir.

Resul Fayda da Zarar da Veremez

20 ﴿