42

Şüphesiz ki Allah kendinden başka neyi çağırıyorlarsa bilir. O Azîzdir, Hakimdir.

"Şüphe yok ki Allah, kendinden başka neyi çağırıyorlarsa bilir" âyetinde ki

"Neyi çağırıyorlarsa"daki edatı anlamında bir ism-i mevsuldür ise teb'îz (kısmilik bildirmek için)dir. Eğer te'kid için fazladan gelmiş olsaydı mana değişik olurda. Âyetin anlamı şudur;

Şüphesiz ki Allah, kendisinden başka tapındıkları varlıkların zayıf olduğunu bilir.

Âsım, Ebû Amr ve Ya'kub "Çağırıyorlar" şeklinde "ye" ile okumuşlardır. Ebû Ubeyd'in tercih ettiği budur, çünkü bundan Önce "ümmetler" den sözedilmiştir, Diğerleri ise muhatab kipi ile "te" ile (çağırıyorsanız... diye) okumuşlardır.