44

De ki: "Bütün şefaat Allah'ındır. Göklerle yerin mülkü yalnız O'nundur. Sonra O'na döndürülürsünüz."

"De ki: Bütün şefaat Allah'ındır." Bu âyet, şefaatin yalnızca Allah'a ait olduğu hususunda açık bir nasstır. Nitekim yüce Allah şöyle buyurmaktadır:

"Onun izni olmaksızın nezdinde kim şefaat edebilir?" (el-Bakara, 2 255) O halde O, izin vermedikçe hiçbir kimse şefaatçi olamaz.

"Onun razı olduğu kimselerden başkasına şefaat etmezler." (el-Enbiya, 21/28)

"Bütün" hal olarak nasbedilmiştir.

"Bütün" ancak iki ve daha fazlası hakkında kullanılır, şefaat ise bir tanedir diye sorulacak olursa, şöyle cevab verilir: Şefaat mastardır, mastar ise iki ve çoğul hakkında da kullanılır.

"Göklerle yerin mülkü yalnız O'nundur. Sonra O'na döndürülürsünüz."