129

(Ey Resûlüm Muhammed!) Yüz çevirirlerse, de ki: “Allah bana yeter. Ondan başka ilâh yoktur. Ben yalnızca Ona dayanıp güvendim. O yüce Arş’ın sâhibidir.

(Ey Resûlüm Muhammed!) Yüz çevirirlerse “ve sana karşı düşmanca tavır sergilerlerse,

De ki: Allah bana yeter.” Allah'tan yardım iste. İşlerini Ona havale et. Onların utanç verici davranışları karşısında, Allah sana yeter. Onlara karşı Allah senin yardımcındır.

Ondan başka ilâh yoktur. Ben yalnızca Ona dayanıp güvendim.” İşimi Ona havale ettim.

O yüce Arş’ın sâhibidir.” Arş, yüce Allah'ın en muazzam olarak var ettiği, yarattığı şeydir. Allah bunu, gök ehlinin tavaf etmeleri için ve bir de duanın kıblesi olarak yaratmıştır.

Âyetin son kelimesi olan, (.......) kelimesi cer ile okunduğu gibi, yine âyette geçen, Azîz ve Celil olan yüce Allah'ın (.......)isminin de sıfatı olarak (.......) şeklinde merfû' okunmuştur.

Übeyy İbn Kab'tan rivâyete göre bu âyet, Kur'ân’ın en son olarak inen ayetidir.

129 ﴿