36

Nûh'a şöyle vahyolundu: “kavminden sana asla kimse inanmayacak. Ancak daha önce îman edenler hariç. Öyle ise onların işledikleri şeyler sebebiyle sakm üzülme.”

“Nûh'a şöyle vahyolundu: “kavminden sana asla kimse inanmayacak. Ancak daha önce îman edenler hariç.”

Nûh'un kavminin îman etmelerinden tümüyle umudunu kestiğini bildiren bir ifade. Halbuki o bunu beklemiyordu. Burada, îman etme bakımından yeniden inanma hükmünün olabileceğinin delilini görmekteyiz. Sanki şöyle denilir gibidir: “Şüphesiz îman eden kimse, şimdi de îman eder.” İşte buna göre Kur'ân'a îman etme hususunda zikredilen ziyadelik meydana çıkanyor.

“Öyle ise onların işledikleri şeyler sebebiyle sakm üzülme.”

Yani elinden bir şey gelemeyen güçsüz ve her şeye boyun eğen kimsenin üzüldüğü gibi sakın üzülmeyesin. İbtias kelimesi, “Bu's” kelimesinden türeyen ve iftial babından olan bir kelimedir. Bu ise, hüzün, üzüntü, fakirlik, yoksulluk gibi manalara gelir. Bu durumda mana şöyledir: “Seni yalanlama ve sana eziyet verme konusunda onların sana yaptıklarına sakın üzülme. Çünkü senin düşmanların olan o kimselerden artık intikam alma vakti ve zamanı gelip çatmıştır.