37

Kendi aralarından çıkan hizipler, ayrılığa düştüler. Artık büyük bir gün (ün duruşmasın) da bulunmaktan ötürü vay kafirlerin haline.

Hizip, kendilerine âit görüşleriyle başkalanndan ayrıları gruptur. Bunlar üç gruptur ki adları, Nastûriyye, Yakûbiye ve Melkâni'yedir. Kendi aralarından, yani ashâb arasından veya kavmi arasından ya da insanlar arasından demektir. Hıristiyanlar Îsa hakkında göklere kaldırılmasında ihtilafa düştüler. Sonunda üç görüş üzerinde ittifak ettiler. Devrin en büyük alimleri yanlarındaydı. Onlar Yakûb, Nasûr ve Melkan'dı. Ya'kûb: “O, Allah'tır. Yeryüzüne indi. Sonra göğe yükseldi” dedi. Nastur: “O Allah'ın oğludur. Onu dilediği kadar gösterdi sonra kendine yükseltti” dedi. Üçüncüleri olan Melkan ise: “Yalan söylediler. O yaratılmış bir kuldur, peygamberdir” dedi. Millet, her üçüne de tâbi oldu. Artık büyük gün (ün duruşmasın) da bulunmaktan ötürü vay kâfirlerin haline. Vay o hiziplerden küfre düşenlerin haline demektir. Çünkü onlardan biri hak üzereydi.

(.......) İfadesi farklı şekillerde anlaşılabilir. Kıyamet günüdür ya da kıyamet gününde hesap ve cezâ korkusunu görmeleridir. Ya da bu günün, meleklerin, peygamberlerin ve organlarının onların küfürlerine şehadet etmeleridir. Ya da şehadet etme yeridir. Ya da şehadet etme zamanıdır. Ya da buradaki kasıt, istişare için toplandıkları o gündür ki, o Îsa (aleyhisselâm) hakkında şâhit oldukîannın çirkinliğinden dolayı Allah onu büyük kabul etti.