57

De ki: “Buna karşı sizden, Rabbine doğru bir yol tutmayı dileyen kimseler (olmanız) dışında herhangi bir ücret istemiyorum.”

Bu tebliğ için sizden bir ücret istemiyorum. Ancak Rabbine doğru bir yol tutmayı dileyen kimsenin işini işlemenizi istiyorum. Onun (.......) kelimesinden istisnası, mal tahsilinde senin için çalışmış şefkat sâhibinin, “senden, çalıştığıma karşılık, bu malı koruman ve onu kayb etmemenden başka hiçbir ücret istemiyorum” sözü gibidir. Malı, kendin için muhafaza etmen, ücretin cinsinden değildir. Fakat onu ücret şeklinde tasvir etti. Sanki o, “eğer malını korursan, senin bu koruman, sevaba girenin rızası gibi, benim ücretim ve rızam olmuş olur.” Allaha yemin olsun ki Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem)’in, ümmetine karşı durumu bu şekildedir. Allaha yol tutmanın manası; ona, îman ve taatla, ya da sadaka ve nafakayla yaklaşmaktır. Denildiki: “Lakin, infakla Rabbinin rızasına yol bulmak isteyenler bunu yapsın,” demektir. Yine takdirinin şöyle olduğu söylendi: “Sizden, sizi davet ettiğim şey için, davet olunanın, Rabbine taatiyle yol bulması dışında, bir ücret istemiyorum. Benim ücretim budur. Çünkü Allah, beni buna göre mükafatlarıdıracak. “