67

Ve onlar ki, harcadıklarında ne israf ne de cimrilik ederler. İkisi arasında orta yol tutarlar.

Nafaka hususunda haddi aşmazlar. Yada zevk-u sefa için yemezler, büyüklenmek için giyinmezler.

İbni Abbâs (radıyallahü anh) dan yapılan rivâyete göre; o, “Günaha harcamazlar” demiştir. İsrâ'f; ihtiyaç miktarını aşmak, demektir.

Adamın biri, birinin “İsrâ'fta hayır yoktur” sözünü işitmiş de “Hayır da israf olmaz” demiştir.

Nitekim Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de: “Kim ihtiyaç miktarını menederse nafakayı kısmıştır. Kim de ihtiyaç olmayan yerde harcarsa israf etmiş demektir.

(.......) Kufi'ye göredir. Medenî ve Şamî'ye göre (.......) şeklinde, Mekkî ve Basri'ye göre (.......) şeklindedir, (.......) , (.......) ve (.......) israfın zıddı olan kısma manasına gelmektedir. Onların harcaması, israf ile kısma arasında orta yolludur, (.......) iki şey arasında orta yoldur, (.......) ve (.......) iki ayrı haberdir. Allah'u Teâlâ, onları, israf ve cimrilik arasında adaletle nitelendirmiş ve Nebi (sallallahü aleyhi ve sellem) de bunun bir benzeriyle emretmiştir. Âyet-i Kerîme'de de “Elini boynuna bağlı kılma (cimrilikyapma)” buyurmuştur.

Abdülmelik b. Mervan; kızını vereceği zaman Ömer b. Abdül Azîz'e harcamasını sordu. O “İki kötü arasındaki güzel şekil” deyince Abdülmelik, onun bu âyette zikredileni kastettiğini anladı. Denildiki: Onlar, Muhammed (aleyhisselâm) ın ashâbıdır. Lezzet almak için zevk-u sefa için yemek yemezler. Güzellik ve süs için elbise giymezler. Onlar ancak açliği gidermek için yerler, avret yerlerini örtmek, sıcak ve soğuktan korunmak için giyerler. Ömer (radıyallahü anh): “Kişinin, iştahı çektiği bir şeyi yemesi israf olarak yeter” demiştir.