Rablerinin ayetlerinden bir âyet geldikçe mütemadiyen ondan uzaklaşıyorlardı.
Birinci (.......) olumsuzluğun te'kidi içindir. İkincisi ise teb'îz içindir.
Yani, onların âdeti her âyette ve her nasihatta yüz çevirmektir.
﴾ 46 ﴿