88

Onun (Muhammed'in), “Ya Rabbi! Şüphesiz bunlar îman etmeyen bir kavimdir.” demesini de (Allah biliyor).

Onun -Muhammed'in (sallallahü aleyhi ve sellem),- “Ya Rabbi! -veya kıyametin bilgisi katında olan Allah'a (celle celâlühü) yemin olsun ki - şüphesiz bunlar îman etmeyen bir kavimdir.” demesini de (Allah biliyor).

Âsım ve Hamza, âyetin başında yer alan (.......) kavlini, burada görüldüğü gibi okumuşlardır. Bu durumda mana: “Katında kıyametin veya Muhammed'in (sallallahü aleyhi ve sellem) Ey Rabbim'dediğinin bilgisi olan Allah'a yemin olsun , ki” demektir.

(.......) kavlindeki (.......) harfi, daha bu surenin 81. âyetinde geçen Muhammed'e (sallallahü aleyhi ve sellem) râcidir. Âyette şöyle deniyordu:

“(Ey Resûlüm Muhammed!) De ki: Eğer Rahmân'ın bir çocuğu olsaydı, ona kulluk edenlerin ilki ben olurdum.'“

Âsım ile Hamza dışındakiler ise, kelimeyi, (.......) kelimesinin mahalline atfederek nasb ile (.......) diye okumuşlardır. Buna göre mana: “O, kıyameti de, Muhammed'in söylediklerini de bilir” olur. Çünkü (.......), (.......) ve (.......) kelimeleri hep aynı manayadırlar. Aynı zamanda yemin harfini gizlemek ve hazfetmek suretiyle bu kelimenin mecrûr ve mensûb olması da câiz olabilir. Yeminin cevabı da: “Andolsun ki, şüphesiz bunlar îman etmeyen bir kavimdir.” kavlidir. Sanki burada: “Ben Muhammed'in'Ey Rabbim! andolsun ki, şüphesiz bunlar îman etmeyen bir kavimdir.'demesine yemin ederim.” denilmektedir. Yüce Allah'ın, Hazret-i Peygamber'in (sallallahü aleyhi ve sellem) söylediklerine yemin etmiş olması onun derecesinin üstünlüğüne ve duasının tazim ve önemine, ona sığınmasına, iltica etmesine işarettir.