24

“(Böylece) onlar gerçekten birçoklarını saptırdılar. (Rabbim!) sen de bu zalimlerin ancak şaşkınlıklarını artır.”

“Onlar” yani; putlar. İnsanlardan ya da reislerden birçokîannı saptırdılar. Bu:

“Onlar, insanlardan birçoğunu saptırdılar.” İbrâhîm, 36. âyetindeki gibidir.

(.......) cümlesi, “dedi” sözünden sonraki ve onun yerine geçen (.......) dan sonraki Nûh (aleyhisselâm) un sözünün hikâyesi üzere (.......) cümlesine atıftır. Manası;

Dedi ki: “Rabbim! Onlar bana karşı geldiler.” Ve dedi ki: “sen de bu zalimlerin ancak şaşkınlıklarını artır.”

Yani; o, bu iki sözü söyledi.

Her ikisi de mahallen mensûbtur. Çünkü ikisi de (.......) nin mefulüdür.

“Şaşkınlıklarını” helâkini,

“Zalimlerin helâkinden başka bir şeyini artırma” âyetinde olduğu gibi.