28

Biliniz ki, mallarınız ve çocuklarınız birer imtihan sebebidir.

Fitne: Belâ ve âfet demektir. Denenme ve imtihan edilmeye de fitne denir. Buna göre âyetin anlamı şöyle olur: ”Sizin mallarınız ve çocuklarınız, sizleri âfete sürükleyen etkenlerdir. O âfet de, sizin dünyada işlemiş olduğunuz isyandır, âhirette uğrayacağınız cezadır."

Büyük mükâfat Allah kalındadır. Bu mükâfat, Allah'ın rızâsını tercih eden ve O'nun, kendileri için koyduğu sınırları gözetenler içindir. Sizleri fitneye götürecek olan şeylere dikkat ediniz ki, onlara olan sevginiz, sizleri hainliğe itmesin!

Geçmiş bilginlerden biri şöyle demiştir: ”Mal ve çocuk gibi sizi Allah'la meşgul olmaktan alıkoyan şey, sizin için uğursuzluktur. Dünyada sizi Allah'a yaklaştırıp, O'na ibadete sürükleyen şey ise, her dille övülmüştür. Bu durum, her insan için övülmeye lâyık bir davranıştır.

Biliniz ki, hıyanet de çeşit çeşittir. Farzlar ve sünnetler, tanı vakitlerinde yerine getirilmeleri için Allahü teâlâ'nın kullarına emanet ettiği amellerdir. Bunların .sınırları gözetilip, haklarına riayet edilmesi gerekir. Bunları yerine getirmeyen, Allahü teâlâ'ya hainlik etmiş olur.

Ceset, ona bağlı olan organlar ve güçler de birer emanettir. Aile, çocuklar ve mallar da emanettir. Yetimler, köleler ve diğer hizmetçiler de birer emanettir. Devlet işlerinin yürütülmesi, yönetimler, yargı, fetva ve buna benzer hizmetlerin tümü de emanetlerdir. Bir hadis-i şerifte şöyle buyurulur: ”Her kim, daha lâyık bir kimse dururken, bir başkasına görev verirse, Allah'a, Rasûlüne ve mü'minler topluluğuna hainlik etmiş olur."(7) Bir başka hadiste de şöyle buyurulur: ”iki ortaktan birisi, arkadaşına hainlik etmediği müddetçe, ben onların üçüncüsüyüm. Eğer hainlik ederse, ben aralarından çıkarım ve şeytan gelir. ”(8)

Bu konularda, bütün kulların, hain değil, güvenilir kişiler olması gerekir. Aksi halde, Allah'ın gazabına uğrarlar. İbn Abbas Şöyle der: ”Güvenilir köpek, hâin arkadaştan iyidir."

Haris b. Sa'sa'nın eğlence arkadaşları vardı. Onlardan hiç ayrılmazdı ve onları çok severdi. Bir geziye çıkıyordu ve arkadaşları da onunla beraberdi. O arkadaşlarından bir tanesi geri kalıp, hanımıyla birleşir. Yiyip içtikten sonra uyuyakalırlar ve köpek gelip üzerlerine çullanır. Haris evine döndüğünde, onları ölü olarak bulur, durumu anlar ve şu şiiri söyler:

Köpeğim bana sadık, benden ayrılmaz. O, ırzımı korur, dostum ise hıyanetten geri kalmaz. Ailemle beraber olmayı helâl gören dosta şaşarım Köpeğimin ise ailemi nasıl koruduğuna şaşarım.