<

51

Ey kavmim! Buna, yani peygamberlik görevime

karşılık, sizden bir ücret, karşılık veya rüşvet

istemiyorum. Sizin mallarınızda gözüm yok.

Benim ücretim, ancak beni yaratana yani yüce Allah'a

aittir. Hâlâ gaflet edip

aklınızı kullanmıyor musunuz?

Şüphesiz mal, mevki ve övülme sevgisi insanın fıtratındandır. Bundan dolayı şöyle denilmiştir: Her peygamber töhmeti kaldırmak, nasihati berraklaştırmak için mutlaka kavmine bu tarzda hitab etmiştir. Çünkü nasihat ve tebliğ; ancak halis ve en küçük bir beklentiden bile uzak olunduğu zaman fayda verir.

Rivayete göre şeyhlerden birinin bir kedisi vardı. Yanı başındaki kasaptan onun için et parçaları alıyordu. Kasapta kötü bir şey gördü. Hemen evine girip önce kediyi çıkardı. Sonra kasaba gelip onu uyardı. Kasap: ”Bundan sonra kedine bir şey vermeyeceğim" dedi. Şeyh ona şu cevabı verdi: ”Zaten ben de kediyi evden çıkarıp senden umudumu kestikten sonra bu uyarıyı yapıyorum. İnsanlardan bir şey umarak yapılan tebliğin faydası olmaz."

51 ﴿